Natura i zdrowie

Jak radzić sobie z objawami klimakterium

Dorota Plichta
Marzec 16 2017

Z klimakterium prędzej czy później spotyka się każda kobieta. Przekwitaniu towaryszą pewne charakterystyczne objawy. Jedne panie odczuwają je silniej, inne prawie w ogóle nie dostrzegają różnicy. Warto wiedzieć, że można i trzeba niwelować przykre skutki przekwitania tak, aby w dalszym ciągu móc normalnie funkcjonować i czuć się komfortowo na co dzień.

Ostatnia miesiączka

Od mniej więcej dwunastego do pięćdziesiątego roku życia każda kobieta w miarę regularnie miesiączkuje. Każdy etap cyklu spowodowany jest produkcją i pracą innych hormonów, których działanie zapewnia zdrowie i dobre samopoczucie. Kiedy menstruacja ustaje w wyniku przejścia organizmu przez menopauzę, kobieta staje się ostatecznie bezpłodna. Oprócz wynikającej z tego faktu frustracji zaburzona także zostaje stabilna dotąd gospodarka hormonalna. W efekcie kobieta odczuwa szereg przykrych zmian i dolegliwości zachodzących w jej organizmie, z którymi sobie nie radzi. Klimakterium można podzielić na trzy osobne etapy. Pierwszym jest okres premenopauzalny (występujący od ok. czterdziestego roku życia), czyli czas jeszcze przed wystąpieniem ostatniej miesiączki. W tym okresie krwawienia występują bardzo nieregularnie. Drugi okres to czas samego ostatniego okresu. Nosi on nazwę okołomenopauzalnego. Ostatni etap, czyli postmenopauzalny, trwa rok od ostatniej menstruacji. Dopiero po nim można jednoznacznie stwierdzić, że dana miesiączka była właśnie tą ostatnią.

Objawy przekwitania

Jeżeli odczuwasz niewystępujące wcześniej, niespodziewane uderzenia gorąca, stałe przemęczenie, częste bóle głowy, tkliwość piersi, zaburzenia czucia rąk, mrowienie kończyn oraz zaostrzenie PMS, jesteś stale rozdrażniona i nerwowa to znak, że nieuchronnie zbliża się menopauza. Możesz także bez wyraźnej przyczyny przybierać na wadze, miewać stany depresyjne, cierpieć na bezsenność, krwawić nieregularnie lub miewać plamienia. Zmienia się również Twoje ciało: zauważasz, że twoja skóra jest przesuszona i wyraźnie cieńsza. Wszystkie te objawy, a także kilka innych, jak choćby atrofia sromu i pochwy, zaburzenia funkcjonowania zwieraczy, osteoporoza czy podniesienie poziomu „złego” cholesterolu, występują w okresie przekwitania i wynikają z wahań hormonów: progesteronu oraz estrogenu. Od momentu wystąpienia pierwszej miesiączki, obydwa te hormony produkowane są równomiernie. Zmniejszenie ich produkcji następuje właśnie w czasie klimakterium i ma negatywny wpływ na skórę i kości.

Jak pomóc

Starzenie się to proces naturalny, dotykający każdego człowieka. Nie można mu zapobiec. Warto jednak wiedzieć, że można opóźnić jego wystąpienie, a ponadto, skutecznie spowolnić i złagodzić sam przebieg. Jednym ze sposobów przywrócenia zaburzonej w okresie premenopauzalnym równowagi hormonalnej jest zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej. Polega ona na stałym przyjmowaniu progesteronu i jego pochodnych oraz antyestrogenów. Dzięki temu unika się przykrych objawów towarzyszących klimakterium, zwłaszcza uderzeń gorąca, suchości pochwy, niekontrolowanego przybierania na wadze oraz drażliwości i permanentnego przemęczenia. Hormonalna terapia zastępcza jest jednak dużą ingerencją w organizm. Jeżeli kobieta nie jest zdecydowaną zwolenniczką tego rozwiązania lub też ma inne powody, aby jej nie stosować, może sobie pomóc różnego rodzaju ziołami, preparatami i wyrobami medycznymi. Przykre objawy ze strony układu nerwowego złagodzi na przykład soja, pluskwica groniasta, kozłek lekarski czy wiesiołek dwuletni. Zanik produkcji progesteronu oraz estrogenu jak, już wspomniano, może skutkować suchością pochwy, wynikającą ze stanów zanikowych nabłonka. Kobieta stale odczuwa wtedy dyskomfort okolic intymnych, a współżycie staje się nieprzyjemne lub wręcz bolesne. Te nieprzyjemne doznania można zniwelować, stosując środki nawilżające, zmniejszające zmiany atroficzne sromu oraz wspomagające utrzymanie naturalnego pH pochwy. Więcej informacji uzyskać można na stronie hydrovag.pl.

Materiał partnera zewnętrznego

Udostępnij